نسیم:

خدای من !

تنهایی چه تلخ بود .اگر حضور شیرین تو نبود !
و بی کسی چه دشوار اگر تو جای همه را پر نمی کردی!
تنها کسی است که از داشتن تو محروم است ...
خدایا :
تو اگر نباشی به که می توان گفت حرف هایی را که به هیچ کس نمی توان گفت ...
مدعیان رفاقت هر کدام تا نقطه ای همراهند ...عده ای تا مرز مال ...عده ای تا مرز آبرو
عده ای تا مرز جان ...و همگان تا مرز این جهان !
تنها تویی که همواره می مانی ...بمان !
خدای من !
سبک آمده ام ...با دست های تهی ...
سنگین بازم گردان !
خدای من !
سنگین آمده ام ...با کوله باری از گناه ...
سبک بازم گردان !
خدای من ...

بازم مگردان ....